سيماي علم و حكمت در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٨٠
٣٩٥.امام على عليه السلام : كسى كه دانشى را زنده كرد ، نمى ميرد . [١]
٣٩٦.امام على عليه السلام : كسى كه حكمتى را نشر داد ، با آن ياد مى شود . [٢]
ر . ك : ص ٣٢ «حقيقت زندگانى» .
ى : مرگشان شكافى در دين است
٣٩٧.امام على عليه السلام : هنگامى كه دانشمندى مى ميرد ، چنان شكافى در اسلام پديد مى آيد كه جز جانشينش آن را پر نسازد . [٣]
٣٩٨.امام صادق عليه السلام : نزد ابليس ، مرگ هيچ يك از مؤمنان ، از مرگ فقيه محبوب تر نيست . [٤]
ك : گريستن همه چيز بر مرگ آنان
٣٩٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : چون دانشمند بميرد ، همه چيز حتى ماهيان در دريا بر او بگريند . [٥]
ر . ك : ص ١٧٧ «ويژگيهاى دانشمندان» .
١ / ٢
ويژگيهاى راسخان در دانش
قرآن
«اوست كسى كه اين كتاب را بر تو فرو فرستاد . پاره اى از آن ، آيه هايى محكم اند كه اساس كتاب اند و پاره اى ديگر متشابه اند ، اما كسانى كه در دلهايشان كژى است ،
[١] غرر الحكم : ٩٥٠٨ .[٢] كنز الفوائد : ج ١ ، ص ٣٤٩ .[٣] الإرشاد : ج ١ ، ص ٢٣٠.[٤] الكافى : ج ١ ، ص ٣٨ ، ح ١.[٥] الفردوس : ج ٣ ، ص ٧٢ ، ح ٤٢٠٢.