٢٥٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دو چيز شگفت است : سخنى حكيمانه از ابله ، پس آن را بپذيريد و سخنى ابلهانه از حكيم ، پس آن را بر او ببخشاييد كه هيچ بردبارى بى لغزش و هيچ حكيمى بى تجربه نيست. [١]

٢٥٨.امام صادق عليه السلام : حكمت گمشده مؤمن است ، پس هريك از شما گمشده اش را در هر جا يافت ، آن را برگيرد . [٢]

٢٥٩.امام على عليه السلام : حكمت را از هركس كه آن را برايت آورد بگير و به آنچه مى گويد بنگر و نه آنكه مى گويد . [٣]

٢٦٠.امام سجاد عليه السلام : از اين كه مرواريد گران بها را از ميان زباله دانى پست برگيرى ، دريغ مكن كه پدرم برايم روايت كرد و فرمود : از اميرمؤمنان عليه السلامشنيدم كه مى فرمود : سخن حكيمانه در پى جايگاه اصلى اش آن قدر در سينه منافق بالا و پايين مى رود ، تا آن را بر زبان آورد و مؤمن بشنود كه وى اهل آن و بدان سزاوارتر است ، پس آن را بربايد . [٤]

٢٦١.عيسى عليه السلام : حقّ را از اهل باطل بگيريد و باطل را از اهل حقّ مگيريد . نقّاد سخن باشيد كه بسى گمراهى با آيه اى از كتاب خدا زينت داده مى شود؛ همان گونه كه درهم مسين را با نقره اندود مى كنند . به ظاهر يكى مى نمايند ، ولى بينايان آن را مى آزمايند و تشخيص مى دهند . [٥]

[١] أمالى الطوسى : ص ٥٨٩ ، ح ١٢٢١.[٢] الكافى : ج ٨ ، ص ١٦٧ ، ح ١٨٦.[٣] غرر الحكم : ٥٠٤٨ .[٤] أمالى الطوسى : ص ٦٢٥ ، ح ١٢٩١.[٥] المحاسن : ج ١ ، ص ٣٥٩ ، ح ٧٦٩.