قانون العدالة - حسين بن سيف الدين هروي - الصفحة ٤١

. { پادشه گر نبودى ، آدميانهر چه مى خواستند ، مى كردند } { گر نبودى ز حاكمان ترسانخون هم را چو آب مى خوردند }

حديث نهم

.ما أَنْكَرْتُم مِنْ سُلْطانِكُم فبما نَقَصْتُمْ مِنْ أَعْمالِكُم.

.يعنى: زيادتى كه به شما مى رسد از [سم] پادشاه ، به سبب نقصان اعمال شماست. { بر سرِ خلق آنچه مى آيدشاه را در ميان ، گناهى نيست } { از عمل هاى زشت ايشان استواندر اين ، هيچ اشتباهى نيست }

حديث دهم

.اِنَّ أَحَبَّ النّاس إِلى اللّه ِ يَوْم القِيامَةِ وَ أَقْرَبَهُم مِنْه مَجْلِسا إِمامٌ عادِل، وَ إِنَّ أَبْغَضَ النّاسِ إِلَى اللّه ِ يَوْمَ القِيامَةِ وَ أَبْعَدَهم مِنْه مَجْلِسا إِمامٌ جائِرٌ. [١]

.يعنى: به تحقيق كه دوست ترين آدميان به خدا و نزديك تر ايشان از روى قرب به حضرت اعلى ـ تقدّس و تعالى ـ در روز جزا ، پادشاه عادل است كه به عدل و احسان با مسلمانان زندگانى كرده، و دشمن ترينِ خلق از روى غضب در روز قيامت و دورترينِ ايشان از روى مجالست به درگاه عزّت ، پادشاه ظالم است كه به جور و عدوان بر زيردستان تعدّى نموده . { شاه عادل به نزد حق باشدروز محشر ، احبّ و هم اقرب } { شاه ظالم ز دور بنشستهبا چنان حال ، مستحقّ غضب }

حديث يازدهم

.ما مِنْ شَيْءٍ أَعَبُّ نَفْعا مِنْ رِفْقِ إِمام وَ عَدْلِه ، وَ ما مِنْ شَيْءٍ أَعَمُّ ضَرّا مِنْ خُرقِ إِمامٍ وَ جَورِهِ.

.يعنى: هيچ نفع ، پُر فايده تر از رفق و عدل پادشاه نيست، و هيچ ضرر ، زياده تر از