٨٥٣١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : چون روز قيامت شود ، روزه داران از گورهاى خود بيرون مى آيند . آنان ، با بوى روزه دارى شان شناخته مى شوند . دهان هايشان خوش بوتر از بوى مُشك است ، [فرشتگان ]با آنان همراه با سفره ها و تُنگ هاى مُهرخورده با مُشك ، ديدار مى كنند و به آنان گفته مى شود : «بخوريد ، كه گرسنگى كشيديد ، و بنوشيد ، كه تشنه شديد . مردم را وا گذاريد و به آسايش بپردازيد؛ زيرا آن گاه كه آنان آسوده بودند ، شما رنج كشيديد» . پس مى خورند و مى آشامند و مى آسايند ، در حالى كه مردم ، در رنج و تشنگى اند .

٨٥٣٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : براى سه كس ، در آنچه بخورند ، حساب نيست ، اگر حلال باشد : روزه دار ، سَحَرى خور ، و مرزبان در راه خدا .

٨٥٣٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس در راه خدا يك روز را روزه بدارد ، به اندازه بيست سال از توقّفش در روز قيامت ، تخفيف داده مى شود .

ط ـ شفاعت در آخرت

٨٥٣٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : در روز قيامت ، روزه و قرآن ، از بنده شفاعت مى كنند . روزه مى گويد : پروردگارا! من ، او را از طعام و خواسته هاى دل [١] در روز ، باز داشتم . پس شفاعتم را درباره او بپذير . قرآن هم مى گويد : من او را از خواب شبانه ، باز داشتم . پس شفاعتم را درباره او بپذير . پس شفاعت هر دو ، پذيرفته مى شود .

٨٥٣٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : آن گاه كه بنده بميرد ، نماز ، در بالاى سرش خواهد بود ، صدقه سمت راست او ، و روزه كنار سينه اش .

[١] در برخى منابع ، به جاى «خواسته هاى دل» ، «نوشيدنى» آمده است .