«شما بهترين امّتى هستيد كه براى مردم پديدار شده ايد؛ [زيرا] به كار پسنديده ، فرمان مى دهيد و از كار ناپسند ، بازمى داريد و به خدا ايمان داريد. و اگر اهل كتاب ايمان آورده بودند، قطعاً برايشان بهتر بود. برخى از آنان ، مؤمن اند ؛ ولى بيشترشان نافرمان اند» .

«اى پسرك من! نماز را بر پا دار و [ديگران] به كار پسنديده ، وا دار و از كار ناپسند ، باز دار و بر آسيبى كه بر تو وارد آمده است، شكيبا باش. اين [ حاكى ] از عزم [ و اراده تو در ] امور است» .

«و مردان و زنان با ايمان، دوستان يكديگرند، كه به كارهاى پسنديده وا مى دارند و از كارهاى ناپسند ، باز مى دارند، و نماز را بر پا مى كنند و زكات مى دهند و از خدا و فرستاده اش فرمان مى برند. آنان اند كه خدا به زودى مشمولِ رحمتشان قرار خواهد داد، كه خدا توانا و حكيم است» .