حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٥٠

شكسته شود و خاطره مهم ترين و بزرگ ترين حركت سياسى پيامبر صلى الله عليه و آله در «وَأَذَ نٌ مِّنَ اللَّهِ وَرَسُولِهِى إِلَى النَّاسِ يَوْمَ الْحَجِّ الأَْكْبَرِ...» [١] زنده بماند و تكرار شود ؛ چرا كه سنّت پيامبر صلى الله عليه و آله و اعلان برائت ، كهنه شدنى نيست و نبايد تنها اعلان برائت، به ايّام و مراسم ، منحصر شود ، كه بايد مسلمانان، فضاى سراسر عالم را از محبّت و عشق نسبت به ذات حق و نفرت و بغضِ عملى نسبت به دشمنان خدا ، لبريز كنند... . و چه بسا جاهلان متنسّك ، بگويند كه قداستِ خانه حق و كعبه معظّمه را به شعار و تظاهرات و راه پيمايى و اعلان برائت، نبايد شكست و حج، جاى عبادت و ذكر است ، نه ميدان صف آرايى و رزم! و نيز چه بسا عالمان متهتّك ، القا كنند كه مبارزه و برائت و جنگ و ستيز ، كار دنياداران و دنياطلبان بوده است و ورود در مسائل سياسى، آن هم در ايّام حج ، دونِ شأن روحانيون و علما مى باشد! ـ كه خودِ اين القائات نيز، از سياست مخفى و تحريكات جهان خواران به شمار مى رود ـ ... . به هر حال، اعلان برائت در حج، تجديد ميثاق مبارزه و تمرين تشكّل مجاهدان براى ادامه نبرد با كفر و شرك و بت پرستى هاست و به شعار هم خلاصه نمى شود؛ كه سرآغاز علنىْ ساختنِ منشور مبارزه و سازماندهى جنود خدا در برابر جنود ابليس و ابليسْ صفتان است و از اصول اوّليه توحيد به شمار مى رود. و اگر مسلمانان ، در خانه ناس و خانه خدا، از دشمنان خدا اظهار برائت نكنند، پس در كجا مى توانند اظهار نمايند؟! و اگر حرم و كعبه و مسجد و محراب، سنگر و پشتيبان سربازان خدا و مدافعان حرم و حرمت انبيا نيست، پس مأمن و پناهگاه آنان در كجاست؟! خلاصه ، اعلان برائت، مرحله اوّل مبارزه [است] و ادامه [دادن] آن مراحل ديگر [نيز ]وظيفه ماست و در هر عصر و زمانى، جلوه ها و شيوه ها و برنامه هاى متناسب خود را مى طلبد و بايد ديد كه در عصرى همانند امروز ـ كه سران كفر و شرك ، همه