٨٨٤٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ هنگامى كه به كاروان شترهاى حاجيان مى نگريست ـ: هيچ گامى بر نمى دارند، مگر آن كه برايشان حَسَنه نوشته مى شود و هيچ گامى نمى گذارند، مگر آن كه گناهى از آنان ، محو مى شود و هر گاه اعمال حجّ خود را به پايان برند ، به آنان گفته مى شود : «بنايى ساختيد . پس ويرانش نكنيد . گناهان گذشته شما بخشوده شد . پس براى آينده خويش ، كار نيك انجام دهيد». [١]

٨٨٤٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : حاجيان ، سه گونه اند : بيشترين بهره، از آنِ كسى است كه گناهان گذشته و آينده اش بخشوده شود و خداوند، او را از عذاب قبر ، نگاه دارد . پس از او، كسى است كه گناهان گذشته اش آمرزيده شود و بايد براى باقى مانده عمرش، عمل از سر بگيرد . امّا پس از او ، كسى است كه تنها خانواده و مالش حفظ شود .

٨٨٤٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس براى حج و عمره از خانه اش بيرون آيد، با هر گامى كه بر مى دارد و مى گذارد، گناهان از بدنش مى ريزند، آن گونه كه برگ از درخت فرو مى ريزد. و چون وارد مدينه شود و با سلام، با من مصافحه كند، فرشتگان ، با سلام با او مصافحه مى كنند . و چون به «ذو الحُلَيفه» وارد شود و غسل كند، خداوند ، او را از گناهانْ پاك مى كند. و چون دو جامه نو بپوشد، خداوند ، حَسَنات را براى او تازه مى كند. و چون بگويد: «لبّيك اللّهم لبّيك!»، خداى متعال هم با «لبّيك و سعديك!» در پاسخ مى گويد: «كلامت را مى شنوم و به تو مى نگرم». و چون وارد مكّه شود و طواف و سعى ميان صفا و مروه كند، خداوند ، خيرات را براى او پيوسته مى دارد. و چون در عرفات وقوف كنند و صداى ناله ها به نيازخواهى ها برآيد، خداوند به آنان بر فرشتگانِ هفت آسمان ، مباهات مى كند و مى گويد: «اى فرشتگانم و ساكنان آسمان هايم! آيا به بندگانم نمى نگريد كه از هر درّه عميق [و راه دورى]، ژوليده و غبارآلود ، نزد من آمده اند، پول ها خرج كرده اند و بدن ها به رنج افكنده اند!؟ به عزّت و شكوهم سوگند،بدكارشان را به خاطر نيكوكارشان خواهم بخشيد و از گناهان، مانند روزى كه مادرانشان آنان را زادند، بيرونشان خواهم آورد». و چون رَمْى جَمَره كنند و سرها را بتراشند و كعبه را زيارت كنند، منادى اى از دلِ عرش ندا مى دهد: «باز گرديد كه بخشوده شده ايد و كار، از سر بگيريد».

[١] در نقل ديگر آمده است: « . . . پس براى آينده ، خشيت داشته باشيد» .