٨٧٦٧.مجمع الزوائد ـ به نقل از عبد اللّه بن اُ نَيس ـ: [به پيامبر صلى الله عليه و آله گفتم :] اى پيامبر خدا! مرا خبر بده كه كدام شب است كه در آن ، شب قدر را بايد جُست . فرمود : «اگر نبود بيم آن كه مردم جز در آن شب ، نماز را ترك كنند ، به تو خبر مى دادم».

١٢ / ٤

آن كه شب قدر را در مى يابد

٨٧٦٨.امام باقر عليه السلام : پيامبر صلى الله عليه و آله ، چون از عرفات برگشت و به مِنا رفت ، وارد مسجد شد. مردم ، گِرد او جمع شدند و از شب قدر مى پرسيدند. پيامبر صلى الله عليه و آله به سخن ايستاد و پس از ثناى خداوند ، چنين فرمود: «امّا بعد ، شما درباره شب قدر از من پرسيديد . بيان نكردن آن براى اين نبود كه نسبت به آن عالِم نبودم. بدانيد ـ اى مردم ـ هر كس ماه رمضان بر او وارد شود و او سالم باشد ، پس ، روزِ آن را روزه بدارد و بخشى از شب آن را به عبادت برخيزد و مواظب نمازش باشد و در گرماى آن ، به نماز جمعه اش برود و سحرگاه به نماز عيدش برود ، به يقين ، شبِ قدر را دريافته و به جايزه پروردگار ، دست يافته است».

٨٧٦٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس از آغاز تا پايان ماه رمضان ، نماز را به جماعت بخواند ، بهره اى از شب قدر برده است.

٨٧٧٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس شب قدر ، نماز عشا و صبح را به جماعت بخواند ، بهره سرشارى از شب قدر بُرده است.