حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٧٩
٨٧٤٦.السنن الكبرى ـ به نقل از مجاهد ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله از مردى از بنى اسرائيل ياد كرد كه در راه خدا ، هزار ماه سلاح به تن كرد. مسلمانان ، از اين سخنْ در شگفت شدند. پس خداوند ، اين آيات را نازل فرمود: « ما آن را در شب قدر ، فرو فرستاديم . و تو چه مى دانى كه شب قدر چيست؟ شب قدر ، بهتر از هزار ماه است» . شبى كه آن مرد در آن شب ، در راه خدا سلاح به تن كرد ، همان شبى بود كه هزار ماه است.
٨٧٤٧.تفسير ابن كثير ـ به نقل از على بن عُروه ـ: روزى ، پيامبر خدا از چهار نفر از بنى اسرائيل ياد كرد كه هشتاد سال ، خدا را پرستيدند ، بى آن كه يك چشم بر هم زدنى ، او را نافرمانى كنند و از: ايّوب ، زكريّا ، حِزقيل بن عَجوز و يوشَع بن نون ، ياد كرد . اصحاب پيامبر خدا ، از آنْ تعجّب كردند. جبرئيل عليه السلام ، نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت: اى محمّد! امّت تو از آن چند نفر كه هشتاد سال خدا را پرستيدند و يك چشم بر هم زدن هم او را نافرمانى نكردند ، در شگفت شدند . خداوند ، بهتر از آن را نازل كرده است . آن گاه ، اين آيه را بر پيامبر صلى الله عليه و آله تلاوت نمود : « ما آن را در شب قدر ، فرو فرستاديم . و تو چه مى دانى كه شب قدر چيست؟ شب قدر ، بهتر از هزار ماه است» . اين ، برتر از آن چيزى است كه تو و امّت تو [ از آن ، ]تعجّب كرديد». پيامبر خدا و كسانى كه با او بودند ، از اين خبر ، خوش حال شدند.