٨٦٦١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به على عليه السلام ـ: اى على! مؤمن در دنيا سه خوش حالى دارد: ديدار برادران ، افطارى دادن به روزه دار ، و تهجّد در آخر شب.

٨٦٦٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس مؤمنى را در ماه رمضان افطارى دهد ، پاداش كارش [ پاداشى برابر با پاداشِ ]آزاد كردن بنده و [نيز] آمرزش گناهان گذشته اوست. پس اگر بجز جرعه اى شير يا جرعه اى آب گوارا و خرما به روزه دارى افطارى ندهد و بيش از اين هم نتواند ، خداوندْ همان پاداش را به او مى دهد.

٨٦٦٣.شعب الإيمان ـ به نقل از سلمان ـ: پيامبر خدا فرمود : «هر كس در ماه رمضان ، از درآمد حلال ، به روزه دارى افطارى دهد ، در همه شب هاى رمضان ، فرشتگان بر او درود مى فرستند و شب عيد فطر ، [١] جبرئيل عليه السلام با او دست مى دهد و هر كس كه جبرئيل عليه السلام با او دست بدهد ، اشكش افزون و دلش نازك مى شود». مردى گفت : اى پيامبر خدا! اگر كسى آن را نداشت؟ فرمود : «يك لقمه نان [بدهد]» . گفت : اگر آن را هم نداشت؟ فرمود: «يك مشت غذا [بدهد]». گفت : اگر آن را هم نداشت؟ فرمود: «جرعه اى شير [بدهد]». گفت : اگر آن را هم نداشت؟ فرمود: «يك جرعه آب [بدهد]».

[١] در بعضى نسخه ها به جاى «شب عيد فطر» ، «شب قدر» است.