٨٦٣٤.سنن أبى داوود ـ به نقل از مُعاذ بن زهره ـ: به من چنين رسيده كه پيامبر صلى الله عليه و آله هر گاه افطار مى كرد ، مى گفت : «خدايا! براى تو روزه گرفتم و بر روزىِ تو افطار كردم» .

٨٦٣٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در دعايش به هنگام افطار ـ: به نام خدا. خدايا! براى تو روزه گرفتم و بر روزىِ تو افطار كردم. از من بپذير . همانا تو شنواى دانايى.

٨٦٣٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در دعايش به هنگام افطار ـ: خدايا! براى تو روزه گرفتيم و بر روزىِ تو افطار كرديم. پس از ما بپذير . همانا تو شنواى دانايى.

٨٦٣٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه نزديك يكى از شما كه روزه است ، غذايى آوردند ، بگويد: «به نام خدا ، و ستايش ، از آنِ خداست. خداوندا! براى تو روزه گرفتم و بر روزىِ تو افطار كردم و بر تو توكّل نمودم. تو منزّهى و تو را مى ستايم. از من بپذير . همانا تو شنواىِ دانايى».

٨٦٣٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ هنگام افطار مى فرمود ـ: ستايش ، خدايى را كه مرا يارى كرد تا روزه گرفتم و روزى ام داد تا افطار كردم.

٨٦٣٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : روزه دار را هنگام افطارش ، دعايى چنين است: «پروردگارا! تو را به آن رحمتت كه هر چيز را فرا گرفته است ، مى خوانم كه گناهانم را بيامرزى».