٨٥٩٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : روزه ، سپر است. هر گاه يكى از شما روزه بود ، دشنام ندهد و نابخردى نكند . نيز اگر كسى با او به جنگ برخاست و يا دشنامش داد ، بگويد: «من ، روزه ام ؛ من ، روزه ام».

٨٥٩٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ بنده اى نيست كه روزه باشد و دشنامش دهند و او بگويد : «سلام بر تو! من ، روزه دارم» ، مگر آن كه پروردگار متعال به فرشتگانش مى گويد : «بنده ام از بنده ديگرم به روزه پناه جست. پس او را از آتش من ، پناه دهيد و او را وارد بهشت من كنيد».

٨٥٩٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ بنده شايسته اى نيست كه دشنامش دهند و بگويد: «من ، روزه دارم. سلام بر تو! به تو دشنام نمى دهم ، آن گونه كه دشنامم دادى» ، مگر آن كه پروردگار متعال مى گويد: «بنده من ، از شرّ بنده من ، به روزه پناه برد. من هم او را از آتش ، پناه دادم».

٨٥٩٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : وقتى روزه دارى ، دشنام مده و اگر كسى دشنامت داد ، بگو: «من ، روزه ام» و اگر ايستاده بودى ، بنشين [تا خشمت فرو نشيند] .

٨٥٩٩.فضائل الأوقات ، بيهقى ـ به نقل از ابو البَخترى ـ: زنى در روزگار پيامبر خدا ، تنها به زبان ، روزه بود؛ يعنى دشنام مى داد. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «او روزه نگرفته است». پس آن زن ، [ از دشنام دادنش] خوددارى كرد. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «حالا شد».

٨٦٠٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس سخن گفتن به دروغ و حرام ، عمل به آن و نابخردى را رها نكند ، خداوندْ نيازى ندارد كه او از خوردنى و نوشيدنى اش دست بكشد.

٨٦٠١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس يك روز از [ ماه] رمضان را روزه بدارد و از سه چيزْ بركنار باشد ، بهشت را براى او تضمين مى كنم ، با هر چه در او باشد ، جز اين سه: زبان ، شكم و شهوتش .