حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٢٣
٨٥٨٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به على عليه السلام ـ: اى على! از غيبت و سخن چينى بپرهيز ؛ چرا كه غيبت ، روزه را مى شكند و سخن چينى ، عذاب قبر مى آورد.
٨٥٩٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس كه پيوسته گوشت هاى مردم را مى خورَد (درباره مردم غيبت مى كند) ، روزه دار نيست.
٨٥٩١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس در ماه رمضان درباره مسلمانى غيبت كند ، بر روزه دارى اش پاداشى نخواهد يافت.
٨٥٩٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس درباره مرد و زن مسلمانى غيبت كند ، خداوند تا چهل شبانه روز ، نماز و روزه اش را نمى پذيرد ، مگر آن كه آن شخص از وى در گذرد.
٨٥٩٣.مسند أبى يعلى ـ به نقل از عبيد ، غلام پيامبر خدا ـ: دو زن ، روزه بودند و درباره مردم ، غيبت مى كردند. پيامبر خدا ، ظرفى طلبيد و به آن دو فرمود : «قِى كنيد» . آن دو ، چرك و خون و گوشت تازه ، قِى كردند. سپس فرمود: «اين دو زن ، با حلال ، روزه گرفتند ؛ امّا با حرام ، افطار كردند» .
ج ـ پرهيز از دشنام دادن
٨٥٩٤.امام صادق عليه السلام ـ به نقل از پدرش عليه السلام ـ: پيامبر خدا شنيد كه زنى روزه دار ، كنيز خود را دشنام مى دهد. پس غذايى طلب كرد و به او فرمود : «بخور» . زن گفت: من روزه ام ، اى پيامبر خدا! فرمود: «چگونه روزه اى ، در حالى كه كنيزت را دشنام دادى؟! روزه ، تنها نخوردن غذا و نوشيدنى نيست و همانا خداوند ، روزه را حجابى در برابر كار و سخن زشت قرار داده و روزه دار با آن ، روزه را افطار مى كند. روزه داران ، چه اندك اند و گرسنگان ، چه بسيار!» .