٨٥٦٢.امام باقر عليه السلام : چون ماه رمضان در حال فرا رسيدن بود و سه روز از شعبان مانده بود ، پيامبر خدا به بلال فرمود : «مردم را خبر كن» . مردم گرد آمدند . [پيامبر صلى الله عليه و آله ] بر منبر رفت و خدا را حمد و ثنا گفت . سپس فرمود : «اى مردم! خداوند ، شما را به اين ماه ، ويژه ساخته است و اينك ، فرا مى رسد . آن ، سَرور ماه هاست و در آن ، شبى بهتر از هزار ماه است . درهاى آتش در آن ، بسته مى شوند و درهاى بهشت در آن ، گشوده مى گردند . پس دور باد از رحمت حق ، كسى كه اين ماه را دريابد و آمرزيده نشود! دور باد از رحمت حق ، كسى كه پدر و مادرش را در يابد و [با نيكى به آنان ]آمرزيده نشود! دور باد از رحمت حق ، كسى كه مرا نزد او ياد كنند و او بر من درود نفرستد!» .

٨٥٦٣.الكافى ـ به نقل از جابر ـ: امام باقر عليه السلام فرمود : «پيامبر خدا ، رو به مردم مى كرد و مى فرمود : اى گروه مردم! هر گاه هلال ماه رمضان طلوع كند ، شياطينِ سركش به بند كشيده مى شوند ، درهاى آسمان و درهاى بهشت و درهاى رحمت ، گشوده مى گردند ، درهاى آتش بسته مى شوند و دعا اجابت مى شود . خدا را در هر افطار ، آزادشدگانى است كه آنان را از آتش مى رهانَد و هر شب ، منادى ندا مى دهد : «آيا خواهنده اى هست؟ آيا استغفار كننده اى هست؟ خدايا! به هر انفاق كننده اى جايگزين عطا كن و هر امساك كننده [از انفاق] را دچار تلف ساز!» ، تا آن كه هنگامى كه هلال شوّال بر مى آيد ، مؤمنان را ندا مى دهند كه : به سوى جايزه هايتان بشتابيد ، كه امروز ، روز جايزه است! » . سپس امام باقر عليه السلام فرمود: «به خدايى كه جانم در دست اوست ، آن جايزه ، دينار و درهم نيست» .