حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٨١
ل ـ چند بركت ديگر
٨٥٥٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ مؤمنى نيست كه به خاطر خدا ، ماه رمضان را روزه بدارد ، مگر آن كه خداوند ـ تبارك و تعالى ـ هفت ويژگى را براى او حتمى مى سازد : نخست ، حرام در بدنش ذوب مى شود . دوم ، به رحمت خداوند ، نزديك مى گردد . سوم ، كفّاره خطاى پدرش آدم عليه السلام را ادا مى كند . چهارم ، خداوند ، دشوارى هاى دمِ جان دادن را بر او آسان مى سازد . پنجم ، از گرسنگى و تشنگى روز قيامت ، ايمن مى گردد . ششم ، خداوند به او از آتش ، امان مى دهد . و هفتم : خداوند به او از نعمت هاى پاكيزه بهشت مى خورانَد .
٨٥٥٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس يك روز را از [ماه] رمضان به خاطر خدا روزه بگيرد ، پاداش روزه اش به قدرى است كه اگر همه مردم دنيا از آغاز تا فرجام دنيا ، گِرد آيند ، وى مى تواند آنان را سير و سيراب نمايد ، بدون آن كه از بهشتيان ، اندكى درخواست كند .
٨٥٥٧.فضائل الأشهر الثلاثة ـ به نقل از ضحّاك ، از امام على عليه السلام ـ: پيامبر خدا فرمود : «شعبان ، ماه من است و ماه رمضان ، ماه خداست . پس هر كس ماه مرا روزه بدارد ، در روز قيامت ، شفيع او خواهم بود و هر كس ماه خدا را روزه بدارد ، خداوند ، در گور ، وحشت او را به اُنس ، تبديل مى كند ، تنهايى او را [به اُنس خود ]پيوند مى دهد و او از گور خويش ، سفيدرو بيرون مى آيد و نامه عمل را به دست راستش و جاودانگى [در بهشت ]را در دست چپش مى گيرد ، تا آن كه در پيشگاه پروردگارش مى ايستد . خداوند مى فرمايد : بنده من! . مى گويد : لبّيك ، سَرورم! مى فرمايد : براى من ، روزه گرفتى؟ . مى گويد : آرى ، سَرورم! خداوند متعال مى فرمايد : دست بنده ام را بگيريد و نزد پيامبرم ببريد . او را نزد من مى آورند . من به او مى گويم : ماه مرا روزه گرفتى؟ مى گويد : آرى . پس مى گويم : من امروز ، تو را شفاعت مى كنم . پس خداى متعال مى فرمايد : من از حقوق خودم به خاطر بنده ام گذشتم . درباره حقوق مردم هم ، هر كه از او در گذرد ، عوضِ آن بر من است تا آن كه راضى شود » . پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «آن گاه ، دست او را مى گيرم و وى را به سوى صراط مى برم . صراط را لغزنده مى يابم ، به گونه اى كه پاى خطاكاران بر آن استوار نمى مانَد . [آن جا نيز ]دست او را مى گيرم . مأمور صراط به من مى گويد : اى پيامبر خدا! اين كيست؟ مى گويم : فلانى است ، از امّت من . در دنيا به خاطر رسيدن به شفاعتم ، ماه مرا روزه گرفته است و به خاطر رسيدن به وعده پروردگارش ، ماه خدا را روزه داشته است . پس با عفو خداوند ، از صراط مى گذرد تا آن كه به درِ دو بهشت مى رسد . من مى خواهم تا درِ بهشت را براى او بگشايند . رضوان (نگهبان بهشت) مى گويد : ما فرمان يافته ايم كه بهشت را براى تو و براى امّت تو بگشاييم» . سپس امير مؤمنان عليه السلام فرمود: «ماه پيامبر خدا را روزه بگيريد تا شفيعِ شما باشد و ماه خدا را روزه بگيريد تا از شرابِ ناب و سر به مُهرِ بهشتى بنوشيد» .