حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٧٩
٩٠٢٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مردم تا زمانى كه امر به معروف و نهى از منكر مى كنند و در كارهاى نيك، يكديگر را يارى كنند، در خير [و خوبى] خواهند بود؛ امّا هر گاه چنين نكنند، بركت ها از آنان ، باز گرفته مى شود و عدّه اى از آنان بر عدّه ديگر ، سلطه پيدا مى كنند و ديگر نه در زمينْ برايشان ياورى خواهد بود، نه در آسمان.
٩٠٣٠.الترغيب و الترهيب ـ به نقل از ابن مسعود ـ: پيامبر خدا فرمود : «نخستين عيبى كه بر بنى اسرائيل وارد شد، اين بود كه هر گاه مردى با مردى [خلافكار ]رو به رو مى شد، به او مى گفت: اى مرد! از خدا بترس و گناه نكن، كه اين كارها بر تو روا نيست. امّا فرداى آن روز، وى را با همان وضع[ـِ خلافكارى و گناه ]مشاهده مى كرد؛ ولى براى اين كه هم كاسه و هم پياله و همنشين او باشد، او را از گناه ، منع نمى كرد. چون اين رفتار را در پيش گرفتند، خداوند ، دل هاى آنها را به جان يكديگر انداخت» و آن گاه فرمود : « «كسانى از بنى اسرائيل كه كافر گشتند، لعنت شدند» ...» . سپس فرمود: «آرى . به خدا سوگند كه بايد امر به معروف و نهى از منكر كنيد و دستِ ستمگر را بگيريد و او را با زور هم كه شده، به سمت حق بكشانيد».
٩٠٣١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : چون عالمان يهود و راهبان نصارا ، كار امر به معروف و نهى از منكر را رها كردند، خداوند به زبان پيامبرانشان ، آنها را لعنت كرد . سپس بلا ، همه آنها را فرا گرفت.
٩٠٣٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : به خدا سوگند كه يا امر به معروف و نهى از منكر مى كنيد و جلو ستمگر را مى گيريد و او را با زور هم كه شده، به راه حق مى كشانيد، و يا خداوندْ دل هاى شما را به جان يكديگر مى اندازد، آن گاه ، همچنان كه عالمان يهود و راهبان مسيحى را از رحمت خويش دور كرد، شما را نيز از رحمتش دور مى سازد.