ظاهر احاديث اخير ، هشدار و بيم دادن است؛ امّا باطن آنها بشارت است ، بويژه احاديثى كه پيامبر صلى الله عليه و آله در آنها كسانى را كه در اين ماه ، مشمول آمرزش الهى نمى شوند ، نفرين مى كند و آنان را بدبخت مى شمارد . از اين رو ، عالم ربّانى ، آية اللّه ميرزا جواد آقا ملكى تبريزى رحمه الله (م ١٣٤٣ ق) مى گويد : از رساترين نكاتى كه در بشارت به ماه رمضان روايت شده ، نفرين پيامبر صلى الله عليه و آله بر كسانى است كه در اين ماه آمرزيده نمى شوند ، آن جا كه فرمود : «آمرزيده مباد كسى كه ماه رمضان از او بگذرد و آمرزيده نشود!» . از آن جا كه پيامبر صلى الله عليه و آله براى جهانيان ، رحمتْ برانگيخته شده است ، اين نفرين ، بشارت بزرگى به گستردگى رحمت و فراگيرىِ آمرزشِ الهى در اين ماه است ؛ وگرنه ايشان با آن كه براى جهانيانْ رحمت است ، هرگز مسلمانى را نفرين نمى كند ، هر چند فردى گنهكار باشد . [١]

[١] المراقبات : ص ١٠٣ .