حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٣٥
٥ / ٣
فضيلت عمره در ماه رمضان
٨٩٩٦.سُنَن أبى داوود ـ به نقل از يوسف بن عبد اللّه بن سلّام، از مادر ب: آن زمان كه پيامبر خدا ، آخرين حج را انجام داد ، ما شترى داشتيم كه ابو مَعقِل ، آن را در راه خدا قرار داده بود. ما دچار بيمارى شديم و ابو معقل از دنيا رفت. پيامبر خدا ، براى حج بيرون آمد. چون از حجّ خود فارغ شد، خدمتش رسيدم. فرمود: «اى امّ معقل! چه شد كه با ما به حج نيامدى؟». گفتم: آماده شده بوديم كه ابو معقل از دنيا رفت. شترى داشتيم كه با آن به حج مى رفتيم؛ ولى ابو معقل وصيّت كرد كه در راه خدا مصرف شود. فرمود: «چرا با آن شتر به حج نيامدى؟ حج هم راه خداست . حال كه حجّ با ما را از كف دادى، در ماه رمضان به عمره برو كه همچون حجّ است». امّ معقل مى گفت: حج، حجّ است و عمره ، عمره است؛ امّا اين را پيامبر خدا به من فرمود. نمى دانم كه آيا تنها براى من چنين است؟
٥ / ٤
عمره مفرده در ماه هاى حج
٨٩٩٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كسى كه در ماه هاى حج، [١] عمره انجام دهد و برگردد و حج به جا نياورد ، اين ، عمره مفرده است و اگر حج به جا آورد ، عمره اش تمتّع است.
٥ / ٥
عمره هاى پيامبر
٨٩٩٨.امام صادق عليه السلام : پيامبر خدا ، سه عمره جدا جدا انجام داد: يكى عمره اى در ذى قعده كه از عُسفان احرام بست ـ كه عمره حديبيّه است ـ ؛ يكى عمره اى كه از جُحفه مُحرِم شد، كه عمره قضا بود ـ ؛ يكى هم عمره اى كه پس از بازگشت از جنگ حُنَين و طائف، از جِعرانه احرام بست.
[١] ماه هاى حج، عبارت اند از: شوّال، ذى قعده و ذى حجّه .