حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٥٣
٨٨٣٨.صحيح البخارى ـ به نقل از ابوهُرَيره ـ: از پيامبر خدا پرسيدند : كدام يك از كارها با فضيلت تر است؟ ايشان فرمود: «ايمان به خدا و پيامبرش». پرسيدند: پس از آن چه؟ فرمود: «جهاد در راه خدا» . گفتند : پس از آن چه؟ فرمود : «حجِّ پذيرفته شده» .
٨٨٣٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : يك حجّ پذيرفته، بهتر از بيست نماز مستحبّ است. هر كس اين خانه را طواف كند و هفت بار آن را بشمارد و دو ركعت [نماز] آن را نيكو به جا آورد، خداوندْ او را مى آمرزد.
٨٨٤٠.امام صادق عليه السلام : چون پيامبر صلى الله عليه و آله از مِنا كوچ كرد ، باديه نشينى در اَبطح [١] به ايشان برخورد و گفت : اى پيامبر خدا! من به قصد حج خارج شدم ؛ ولى مانعى مرا از حج ، باز داشت. من مردى ثروتمند و پولدارم . پس دستور بده با مالم كارى كنم كه به پاداش حاجيان ، دست يابم. پيامبر خدا ، رو به كوه ابو قُبَيس كرد و فرمود : «اگر به اندازه كوه ابو قبيس ، طلاى سرخ داشتى و آن را در راه خدا انفاق مى كردى ، هرگز به پاداشى نمى رسيدى كه حج گزار مى رسد» .
٨٨٤١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : انفاق در حج ، هفتصد برابرِ انفاق در راه خدا ، پاداش دارد .
١ / ٣
پاداش حج
٨٨٤٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : پاداش حجّ نيكو ، جز بهشت نيست .
٨٨٤٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر عمره تا عمره ديگر ، كفّاره [گناهان] ميان آن دو است و پاداش حجّ مقبول ، بهشت است .
٨٨٤٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : حج گزار ، هيچ تسبيح و تهليل و تكبيرى نمى گويد، مگر آن كه به سبب آن، بشارتى به او داده مى شود.
[١] وادى ميان مِنا و مكّه .