حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٤١
٨٨١٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : عيدهاى خود را با گفتن «اللّه اكبر»، آذين بنديد.
٨٨١٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : عيد فطر و قربان را با [گفتن] «لا إله إلا اللّه » و «اللّه اكبر» و «الحمد للّه» و «سبحان اللّه »، آذين بخشيد.
٨٨١٥.النهاية: پيامبر صلى الله عليه و آله روز عيد فطر و عيد قربان بيرون مى آمد ، در حالى كه صدايش را به تكبير ، بلند مى كرد.
ج ـ پياده رفتن
٨٨١٦.سنن ابن ماجة ـ به نقل از ابن عمر ـ: پيامبر خدا ، براى نماز عيد ، پياده بيرون مى رفت و پياده بر مى گشت .
د ـ بازگشت از راه ديگر
٨٨١٧.السنن الكبرى ـ به نقل از ابن عمر ـ: پيامبر خدا ، در روز عيد فطر و عيد قربان ، همراه فضل بن عبّاس ، عبد اللّه ، عبّاس ، على ، جعفر ، حسن ، حسين ، اُسامة بن زيد ، زيد بن حارثه و اَيمَن (پسر اُمّ اَيمَن) بيرون مى رفت ، در حالى كه صدايش را به تهليل و تكبير ، بلند مى كرد و از راه [بازار] آهنگران مى رفت تا به مصلّا مى رسيد و چون از نماز فارغ مى شد ، از مسير [بازار] كفشدوزان بر مى گشت تا به خانه اش برود.
٨٨١٨.سنن الترمذى ـ به نقل از ابو هُرَيره ـ: پيامبر خدا ، روز عيد ، چون از راهى بيرون مى رفت ، از راهى ديگر بر مى گشت.
٨٨١٩.امام على عليه السلام : پيامبر خدا ، چون به مصلّا مى رفت ، از همان راهى كه رفته بود ، بر نمى گشت .