حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٣٧
٨٨٠١.المعجم الكبير ـ به نقل از جابر بن سَمُره ـ: پيامبر خدا ، صبح روز عيد فطر ، بيرون نمى رفت ، تا آن كه هفت دانه خرما مى خورد.
٨٨٠٢.صحيح البخارى ـ به نقل از اَنَس ـ: پيامبر خدا ، روز عيد فطر بيرون نمى رفت ، تا آن كه چند خرما مى خورْد... و به شمارِ فرد (نه جفت) خرما مى خورْد.
٨٨٠٣.المستدرك على الصحيحين ـ به نقل از اَنَس ـ: پيامبر خدا ، هرگز روز عيد فطر بيرون نمى رفت ، مگر آن كه سه يا پنج يا هفت خرما يا كمتر و بيشتر از آن (به تعداد فرد) مى خورْد .
ج ـ پرداخت زكات
٨٨٠٤.السنن الكبرى ـ به نقل از عمرو بن عوف مزنى ـ: از پيامبر خدا ، درباره اين آيه: « رستگار شد كسى كه زكات داد و نام پروردگارش را ياد كرد ، پس نماز خواند» پرسيدند . فرمود: «آن ، زكات فطره است».
٨٨٠٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : روزه بنده ، همواره بين آسمان و زمين ، آويخته است ، تا آن كه زكات فطره اش را بپردازد.
٨٨٠٦.سنن الترمذى ـ به نقل از ابن عمر ـ: پيامبر خدا ، دستور مى داد كه زكات را پيش از رفتن براى نماز روز عيد فطر ، بدهند.
٨٨٠٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : براى هر دو نفر ، يك صاع [١] گندم پوست دار يا يك صاع گندم پوست كَنْده بدهيد ، كوچك باشد يا بزرگ ، مرد باشد يا زن ، آزاد باشد يا برده ، توانگر باشد يا نيازمند. خداوند ، توانگرتان را پاك مى سازد و به نيازمندتان ، بيش از آنچه مى دهد ، برگردانده مى شود .
[١] پيمانه اى برابر با سه كيلو.