حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٤٣
٨٦٤٥.مسند أبى يعلى ـ به نقل از اَ نَس ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله خوشش مى آمد كه با سه دانه خرما افطار كند ، يا با چيزى كه آتش به آن نرسيده باشد (پخته نباشد).
٨٦٤٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس با خرماى حلال افطار كند ، به پاداش نمازش به اندازه چهارصد نماز ، افزوده مى شود.
٨٦٤٧.امام باقر عليه السلام : پيامبر خدا ، هر گاه روزه بود و حلوا (شيرينى) نمى يافت ، با آب افطار مى كرد.
٨٦٤٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه يكى از شما روزه بود ، با خرما افطار كند و اگر خرما نيافت ، با آب؛ چرا كه آب ، پاك كننده است.
٨٦٤٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : چهار چيز است كه هر كه آنها را انجام دهد ، بر روزه دارى ، نيرو مى يابد: آغاز افطارش ، با آب باشد؛ سَحَرى خوردن را ترك نكند؛ خوابِ نيم روز را ترك نكند ؛ و بوى خوش ببويد.
٨٦٥٠.امام صادق عليه السلام : پيامبر خدا ، هر گاه افطار مى كرد ، با حلوا (شيرينى) آغاز مى كرد و اگر نمى يافت ، با شِكر يا چند خرما و اگر اينها هم نبودند ، با آب وِلَرم افطار مى كرد و مى فرمود: «معده و كبد را تميز مى كند و بو و دهان را خوش بو مى سازد و دندان ها را محكم مى كند و سياهى چشم را تقويت مى كند و مردمك چشم را پُر نور مى سازد و گناهان را كاملاً مى شويد و هيجان و رگ ها و صفراى غالب را مى نشاند و بَلغَم را قطع مى كند و حرارت معده را آرام مى كند و سردرد را مى بَرَد».
د ـ خواندن دعاهاى واردشده به هنگام افطار
٨٦٥١.امام صادق عليه السلام ـ به نقل از پدرانش عليهم السلام ـ: هر گاه پيامبر خدا افطار مى كرد ، مى گفت: «خدايا! براى تو روزه گرفتيم و بر روزىِ تو افطار كرديم. پس،آن را از ما بپذير . تشنگى رفت ، رگ ها تَر شدند و اجر ، باقى ماند».