٧٧٦٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ دعايى نزد خداوند ، محبوب تر از اين نيست كه بنده بگويد : بار خدايا ! امّت محمّد را مشمول رحمتِ عامّ خود گردان.

٧٧٦٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس دعايش را به همه مردان و زنان مؤمن تعميم دهد ، دعايش مستجاب مى شود.

٧٧٦٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : [در دعا] عموميّت ببخش ؛ زيرا ميان دعاى عمومى و خصوصى ، از زمين تا آسمان فرق است.

٧٧٦٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : سه چيز است كه انديشه خيانت در دل مؤمن نسبت به آنها راه ندارد : دعوت خالصانه براى خداوند متعال؛ تذكّر خيرخواهانه دادن به فرمان روايان درباره حق ، هر جا كه باشد ؛ و اين كه در دعايش همه مسلمانان را داخل گردانَد؛ چرا كه دعا از هر سو، آنان را در ميان مى گيرد .

٧٧٧٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ مردى نبايد امامتِ [جماعت] عدّه اى را برعهده گيرد، ولى براى خودش دعا كند و آنها را دعا نكند ، كه اگر چنين كند ، به آنان خيانت ورزيده است.

٧٧٧١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس پيش نماز عدّه اى شود و فقط براى خودش دعا كند ، به آنان خيانت كرده است .

٧٧٧٢.صحيح البخارى ـ به نقل از ابو هريره ـ: پيامبر خدا به نماز ايستاد و ما به او اقتدا كرديم . باديه نشينى در نمازش گفت : بار خدايا! من و محمّد را رحمت فرما و كس ديگرى را با ما ، مورد رحمتت قرار مده . چون پيامبر صلى الله عليه و آله نمازش را سلام داد ، به آن باديه نشين فرمود : «امر گسترده اى را محدود ساختى!». [١]

[١] يعنى : آنچه را كه خداوند گسترده ساخته است (رحمتش را) ، تو محدود ساختى و آن را به خودت اختصاص دادى (النهاية : ج ١ ص ٢٤١ ـ ٢٤٢ «حجر») .