حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٧٧
٧٧٣٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ درباره اين سخن خداوند متعال كه : «و نمازت ر: اين ، در دعاست . در هنگام دعا كردن ، صدايت را بلند مكن كه چون گناهانت را ياد كنى ، ديگران بشنوند و بدانها سرزنشت كنند.
٧٧٣٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ، سه كار را از شما ناخوش مى دارد : بيهوده گويى در هنگام [تلاوت ]قرآن، بلند كردن صدا در دعا ، و دست بر كمر نهادن در حال نماز . [١]
٧٧٣٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند متعال ، سه چيز را از شما ناخوش مى دارد : بيهوده گويى در هنگام قرائت قرآن، دست به كمر نهادن در نماز ، و بلند كردن صدا به دعا ، هنگام دعا كردن.
٧٧٤٠.إرشاد القلوب : پيامبر خدا شنيد كه عدّه اى با صداى بلند، دعا مى كنند . فرمود : «صداهايتان را بلند نكنيد . پروردگار شما كَر نيست».
٧٧٤١.صحيح البخارى ـ به نقل از ابو موسى اشعرى ـ: چون پيامبر خدا به جنگ خيبر رفت (يا گفته شده [به سوى خيبر ]حركت كرد) ، مردم به وادى اى رسيدند و فرياد تكبير ، سر دادند : اللّه اكبر ، اللّه اكبر ، لا إله إلّا اللّه ! پيامبر خدا فرمود : «آرام باشيد . شما شخص كَر يا غايبى را كه صدا نمى زنيد ! شما كسى را صدا مى زنيد كه شنوا و نزديك است و در كنارِ شماست».
[١] بعضى شارحان حديث ، واژه «تخصُّر» را در متن روايت ، به معناى تكيه دادن بر عصا و مانند آن دانسته اند .