٨٣٩١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند، دو امان براى امّتم بر من نازل فرمود : «تا تو در ميان آنها هستى، خدا عذابشان نمى كند و تا زمانى كه آمرزش مى طلبند، خدا آنان را به عذاب نمى رساند» . پس چون من رفتم، آمرزش خواهى را تا روز قيامت ، در ميان آنان باقى خواهم نهاد .

٨٣٩٢.امام على عليه السلام : بر روى زمين، دو عامِل ايمن كننده از عذاب خدا وجود داشت كه يكى از آن دو ، از دست رفت. پس آن ديگرى را بگيريد و بدان چنگ در زنيد. آن ايمنى بخشى كه از دست رفت، پيامبر خدا بود، و آن كه باقى است، آمرزش خواستن است. خداوند متعال مى فرمايد : «[اى محمّد!] تا تو در ميان آنان هستى، خدا عذابشان نمى كند و تا زمانى كه آمرزش مى طلبند، خدا عذابشان نمى كند» .

٢٠ / ٢

ستايش آمرزش خواهانِ در سحرگاه

قرآن

«[ اينان اند ] شكيبايان و راستگويان و فرمان بُرداران و انفاق كنندگان و آمرزش خواهان در سحرگاهان» .

حديث

٨٣٩٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند متعال، سه بانگ را دوست دارد : بانگ خروس، بانگ قارى قرآن، و بانگ كسانى كه در سحرگاهان آمرزش مى طلبند.