٧٦٨٥.جامع الأخبار : پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «هر گاه در ميان امّت من ، ده خصلت پديدار گردد ، خداوند آنان را به ده چيز مجازات مى كند» . گفته شد : آنها كدام اند ، اى پيامبر خدا؟ فرمود : «هر گاه كم دعا كنند ، بلا نازل مى شود ...» .

٧٦٨٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه دعا كردن كاستى گيرد ، بلا فرود مى آيد.

٧٦٨٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : احتياط ، هرگز جلوى تقدير را نمى گيرد ؛ در حالى كه دعا ، براى دفع آنچه نازل شده و آنچه نازل نشده ، سودمند است . [١] بلا كه نازل مى شود ، دعا او را مى گيرد و با هم تا روز قيامت ، دست به گريبان مى شوند.

٧٦٨٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : [گاهى] بلا به بنده مى آويزد؛ ولى بنده ، خدا را ياد مى كند و از او عافيت درخواست مى كند و در نتيجه ، خداوند عافيت را [برايش] نگه مى دارد . دعا و بلا ، تا روز قيامت با يكديگرند . [٢]

٣ / ٦

شفاى هر دردى

٧٦٨٩.فلاح السائل ـ به نقل از محمّد بن مسلم ـ: به امام باقر عليه السلام گفتم : آيا [درست است كه ]پيامبر خدا درباره سياه دانه فرموده است : «در آن ، شفاى هر دردى است ، بجز مرگ»؟ فرمود : «آرى» . سپس فرمود : «آيا تو را از چيزى آگاه نسازم كه شفاى هر دردى و مرگى است؟» . گفتم : چرا . فرمود : «دعا».

[١] ظاهرا مقصود، آن است كه نقش دعا در پيشگيرى از بلا، بيشتر از احتياط و مراقبت است ؛ نه اين كه احتياط ، هيچ نقشى در دفع بلا ندارد.[٢] خداوند ، دعا و بلا را با هم قرار داده است تا بلا ، موجب دعا شود و دعا ، دور كننده بلا باشد .