حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٢٧
٨٢٨٥.المستدرك على الصحيحين ـ به نقل از عمرو بن مرّه جُهَنى كه از صحابيان بود: حكم بن ابى العاص ، اجازه ورود بر پيامبر صلى الله عليه و آله طلبيد. پيامبر صلى الله عليه و آله صداى او و سخنش را شناخت و فرمود : «به او اجازه دهيد. لعنت خدا بر او و بر كسى كه از پشتِ او به دنيا آيد ، بجز مؤمنانِ ايشان ، كه آنان هم اندك اند . در دنيا به بزرگى مى رسند و در آخرت ، پَست مى شوند . مردمانى فريبكار و نيرنگبازند ؛ در دنيا برخوردار مى شوند ، امّا در آخرت ، كمترين بهره اى ندارند» .
٨٢٨٦.المعجم الكبير ـ به نقل از ابو يحيى ـ: من ، ميان حسن و حسين عليهماالسلام و مروان قرار داشتم و آنها به يكديگر ، بد مى گفتند . حسن عليه السلام سعى كرد حسين عليه السلام را ساكت كند. مروان گفت : خانواده لعنتى! حسن عليه السلام عصبانى شد و فرمود : «گفتى : خانواده لعنتى؟! به خدا سوگند كه خداوند ، تو را زمانى كه هنوز در پشتِ پدرت بودى ، با زبان پيامبرش لعنت كرد» .
٨٢٨٧.مسند ابن حنبل ـ به نقل از شُعْبى ـ: از عبد اللّه بن زبير ، در حالى كه به كعبه تكيه داده بود، شنيدم كه مى گويد : به پروردگار اين كعبه سوگند كه پيامبر خدا ، فلانى و فرزندانى را كه از پشتِ او زاده شوند ، لعنت كرد .
٨٢٨٨.المستدرك على الصحيحين ـ به نقل از عبد اللّه بن زبير ـ: پيامبر خدا ، حَكَم و فرزندانش را لعنت كرد .