حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٩٣
١٥ / ٢
آنان كه سزاوار دعايند
الف ـ پدر و مادر
قرآن
«پروردگارا! روزى كه حساب بر پا مى شود، بر من و پدر و مادرم و بر مؤمنان ببخشاى».
«پروردگارا! بر من و پدر و مادرم و هر مؤمنى كه در سرايم درآيد، و بر مردان و زنان باايمان ببخشاى، و جز بر هلاكت ستمگران ميفزاى» .
«و از سرِ مهربانى، بال فروتنى بر آنان بگستر و بگو: پروردگارا! آن دو را رحمت كن، چنان كه مرا در خُردى پروردند» .
حديث
٨١٢٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دعاى فرزند براى پدر ، مانند گرفتن دست است. [١]
٨١٢٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ـ تبارك و تعالى ـ بنده را درجه اى بالا مى بَرَد . بنده مى گويد : پروردگارا ! اين درجه به چه سبب بر من داده شد؟ خداوند مى فرمايد : «به سبب دعاى فرزندت در حقّ تو».
٨١٢٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : گاه ، پدر و مادر كسى در حالى مى ميرند كه آن دو را نافرمانى كرده است ؛ ولى بعد از مرگشان براى آنها دعا مى كند . پس خداوند ، او را جزو نيكوكاران و فرمان بُرداران [نسبت به پدر و مادر] مى نويسد.
[١] ممكن است مقصود «گرفتن دست پدر به هنگام ناتوانى» باشد و يا اشاره باشد به سرعت اجابت .