٨١٠٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : سه كس اند كه خدا را مى خوانند و پاسخ نمى گيرند : مردى كه همسر بدى دارد و طلاقش نمى دهد ؛ مردى كه [از كسى] پولى طلبكار است و بر آن گواه نگرفته است ؛ و مردى كه مالَش را به شخص نادان سپرده است ، در حالى كه خداوند عز و جل فرموده است : «و اموالتان را به نادانان ندهيد» .

٨١٠١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كسى كه دنبال روزى اش نمى رود ، بر او گناهى نيست كه بسيار دعا نكند. [١]

٨١٠٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : من بيزارم از آن مردى كه دهان خود را به سوى پروردگارش بگشايد و بگويد : «به من روزى ده» و در طلب روزى برنيايد.

٨١٠٣.الكافى ـ به نقل از على بن عبد العزيز ـ: امام صادق عليه السلام به من فرمود : «عمر بن مسلم ، چه مى كند؟». گفتم : فدايت شوم! به عبادت رو آورده و كسب و تجارت را رها كرده است. فرمود : «واى از او! مگر نمى داند كه هر كس طلب روزى را وا نهد ، دعايش مستجاب نمى شود؟ گروهى از ياران پيامبر خدا ، وقتى آياتِ «و هر كس از خدا پروا كند ، خداوند، برايش راه خروجى قرار مى دهد و او را از جايى كه گمان نمى برَد ، روزى مى رساند» نازل شد ، درها[ى دكان هايشان ]را بستند و به عبادت روى آوردند و گفتند : روزى مان مى رسد . اين خبر به پيامبر صلى الله عليه و آله رسيد . ايشان در پى آنان فرستاد و فرمود : چه باعث شد كه به اين كار دست بزنيد؟ . گفتند : اى پيامبر خدا ! روزى ما ، برايمان تضمين شده است . از اين رو ، به عبادت روى آورديم. فرمود : كسى كه چنين كند ، دعايش به اجابت نمى رسد . بر شما باد طلب روزى !».

[١] چون دعا كردن در اين جا بى مورد است و هر چه دعا كند، نيز بى فايده است ؛ بلكه بايد كار و تلاش كند.