٧٩٩٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : زمانى بر امّتم مى رسد كه فرمان روايانشان راه ستم مى پويند ، عالمانشان طمعكار و بى وَرَع اند ، عبادت پيشگانشان رياكارند ، بازرگانانشان رِباخوارند و در خريد و فروش ، عيب [ـِ كالاى خود] را مى پوشانند و زنانشان، اهل زيور دنيايند . در اين زمان ، خداوند، بَدان آنها را بر آنان مسلّط مى سازد و نيكانشان دعا مى كنند ؛ امّا دعايشان مستجاب نمى شود.

ب ـ ستم كردن

٧٩٩٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : قطعا خداوند، دعاى ستم ديده اى را كه به ديگرى چنان ستمى را روا داشته است ، نمى پذيرد.

٧٩٩٤.پيامبرخدا صلى الله عليه و آله : ستم نكنيد كه در اين صورت ،دعا مى كنيد ودعايتان مستجاب نمى شود ، و باران مى طلبيد و باران نمى آيد ، و [از خدا] يارى مى جوييد و يارى نمى شويد .

ج ـ بُريدن از خويشاوندان

٧٩٩٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بُريدن پيوند خويشاوندى ، مانع اجابت دعا مى شود.

د ـ شرابخوارى

٧٩٩٦.المعجم الكبير ـ به نقل از ابو عبد الرحمان قاسم ـ: از پيامبر خدا شنيدم كه در باره شراب مى فرمايد : «هر كه آن را در كف بگيرد ، هيچ دعايى از او پذيرفته نمى شود و هر كه بر نوشيدن آن مداومت ورزد ، از چِركابه اهل دوزخ [١] به او نوشانده مى شود».

[١] در متن عربى ، «خَبال» آمده است ؛ به معناى : افشره دوزخيان ، شيرابه اى كه از بدن فاسد شده اهل دوزخ، جارى مى شود . خَبال ، در اصل به معناى تباهى است ؛ چه در كردار و چه در بدن و يا عقل . به معناى سمّ كشنده هم آمده است (النهاية : ج ٢ ص ٨ «خبل») .