حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٩٧
فصل سيزدهم : حالت هاى مناسب دعا
قرآن
«و نام پروردگار خود را ياد كن و تنها به او بپرداز» .
حديث
٧٩٤٠.سنن أبى داوود ـ به نقل از عبد اللّه بن زبير ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله هر گاه دعا مى كرد ، با انگشتش اشاره مى كرد ؛ ولى آن را تكان نمى داد.
٧٩٤١.سنن أبى داوود ـ به نقل از سعد بن ابى وقّاص ـ: من، مشغول دعا كردن با دو انگشتم بودم كه پيامبر صلى الله عليه و آله بر من گذشت و انگشت سبّابه اش را نشان داد و فرمود : «يكى كُن ! يكى كُن!» . [١]
٧٩٤٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه بنده دعا كند و با انگشتش اشاره نمايد ، خداوند ـ تبارك و تعالى ـ مى فرمايد : «بنده ام اخلاص ورزيد».
٧٩٤٣.المستدرك على الصحيحين ـ به نقل از ابن عبّاس ـ: پيامبر خدا ، با انگشت كنار شَست خود (انگشت ابهام يا نشانه اش) اشاره كرد و فرمود : «چنين است اخلاص» و دو دستش را تا برابر شانه هايش بلند كرد و فرمود : «اين ، [نحوه] دعا كردن است» و دستانش را كشيد و فرمود : «اين ، ابتهال (درخواست با تضرّع و زارى) است».
[١] يعنى با يك انگشت ، اشاره كن ؛ زيرا آن كه به درگاهش دعا مى كنى ، يعنى خداوند متعال ، يكى است (النهاية : ج ١ ص ٢٧ «احد»).