حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٧٣
١٠ / ١٤
ماه رجب
٧٨٩٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند متعال ، در آسمان هفتم ، فرشته اى را منصوب كرده است كه به او «داعى (دعوت كننده ، جارچى)» مى گويند . چون ماه رجب فرا رسد ، آن فرشته ، هر شب تا صبح بانگ مى زند : «خوشا به حال ذكرگويان ، خوشا به حال فرمان بُرداران !» و خداوند عز و جل مى فرمايد : «من ، همنشين آنم كه با من همنشينى كند و فرمان بُردار آنم كه از من ، فرمان ببَرد و آمرزنده آنم كه از من ، آمرزش طلبد . اين ماه ، ماهِ من است و بنده ، بنده من و رحمت ، رحمتِ من . پس هر كه در اين ماه مرا بخوانَد ، پاسخش مى دهم و هر كه از من بخواهد ، عطايش مى كنم و هر كه از من هدايت بطلبد ، هدايتش مى كنم . اين ماه را ريسمانى ميان خودم و بندگانم قرار دادم . پس هر كه به آن چنگ در زند ، به من وصل مى شود».
١٠ / ١٥
هنگام اذان
٧٨٩٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه اذان گفته شود ، درهاى آسمان گشوده مى شوند و دعا ، مستجاب مى گردد .
٧٨٩٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه بانگ نماز سر داده شود، شيطان تا رَوحاء [١] مى گريزد كه صداى اذان را نشنود، و درهاى آسمان و درهاى بهشت ها باز مى شوند و دعا ، مستجاب مى گردد .
٧٨٩٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : در هنگام اذان ، درهاى آسمان گشوده مى گردند و دعا به اجابت مى رسد و در هنگام اقامه ، هيچ دعايى رد نمى شود.
[١] جايى است ميان دو حرم شريف مكّه و مدينه كه با مدينه ، سه يا چهار ميل ، فاصله دارد.