حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١١٩

٧٨٠٢.مسند ابن حنبل ـ به نقل از ابو هريره ـ: زنى كه [گاه] نوعى اختلال حواس بر او عارض مى شد ، [١] نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت : اى پيامبر خدا ! دعا كن كه خداوند مرا شفا بخشد. فرمود : «اگر بخواهى ، دعا مى كنم كه خدا شفايت دهد . اگر هم بخواهى ، مى توانى صبر كنى و حسابى [و تكليفى] بر تو نباشد» . زن گفت : حاضرم تحمّل كنم و حسابى بر من نباشد .

٧٨٠٣.بصائر الدرجات ـ به نقل از ابو عوف ـ: خدمت امام صادق عليه السلام رسيدم . مرا مورد لطف قرار داد، و فرمود : مرد نابينايى نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت : اى پيامبر خدا ! دعا كن خدا بينايى ام را به من برگردانَد . پيامبر صلى الله عليه و آله برايش دعا كرد و خداوند بينايى اش را به او باز گرداند . سپس نابيناى ديگرى آمد و گفت : اى پيامبر خدا! دعا كن خدا بينايى ام را به من برگردانَد . [پيامبر صلى الله عليه و آله ]فرمود : «بهشت را دوست تر دارى از [٢] اين كه بينايى ات را به تو باز گرداند ؟» . گفت : اى پيامبر خدا ! پاداشش بهشت است؟ پبامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «خدا بزرگوارتر از آن است كه بنده مؤمنش را به نابينايى مبتلا سازد و سپس بهشت را به او پاداش ندهد».