حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١١٣

. . . وزِدهُم بَصيرَةً فى حَقّى و مَعرِفَةً بِفَضلى ، حَتّى يَسعَدوا بى و أسعَدَ بِهِم ، آمينَ رَبَّ العالَمينَ . [١] بر بينش آنان در حقّ من و بر آگاهى آنان از فضيلتم بيفزا، تا به وسيله من خوش بخت شوند و من نيز با آنان خوش بخت گردم . برآورده كن ، اى پروردگار جهانيان ! و نيز از امام صادق عليه السلام در دعاى وداع ماه رمضان آمده است : . . . وَ اجعَلنى مِمَّن كَتَبتَهُ فى هذَا الشَّهرِ مِن حُجّاجِ بَيتِكَ الحَرامِ ، المَبرورِ حَجُّهُمُ ، المَغفورِ لَهُم ذَنبُهُم ، المُتَقَبَّلِ عَمَلُهُم ، آمينَ آمينَ آمينَ ، رَبَّ العالَمينَ . [٢] و مرا از آنانى قرار بده كه نامشان را در اين ماه ، در شمارِ حاجيان بيت اللّه الحرام نوشته اى ؛ آنان كه حجّشان پذيرفته و گناهشان آمرزيده و عملشان مقبول است . آمين ، آمين ، آمين ، اى پروردگار جهانيان! البته بايد توجّه داشت كه حكم حال نماز با ساير حالات ، متفاوت است ، چنان كه از نظر فقه اماميه ، گفتنِ «آمينْ» بعد از فاتحة الكتاب ، در نماز ، جايز نيست .