كلمه «آمين» ، چنان كه در حديثى از پيامبر صلى الله عليه و آله نيز نقل شده است ، به معناى «پروردگارا ! برآورده ساز» است و از اين رو ، گفتن اين كلمه در پايان دعاى خود و ديگران ، در روايات اسلامى توصيه شده است . گفتنى است كه در سيره پيشوايان دينى ، مكرّر گزارش شده است كه آن بزرگواران ، پس از دعاى خود و يا ديگران ، آمين گفته اند و گاه ، سه بار اين كلمه را تكرار كرده اند . از پيامبر خدا ، در دعاى تعقيب نماز ظهر ، نقل شده است كه فرمود : اللّهُمَّ إنّى أسأَلُكَ موجِباتِ رَحمَتِكَ . . . اللّهُمَّ لا تَدَع لى ذَنبا إلّا غَفَرتَهُ . . . و لا حاجَةً هِيَ لَكَ رِضا و لِىَ فيها صَلاحٌ إلّا قَضَيتَها ، يا أرحَمَ الرّاحِمينَ ، آمينَ رَبَّ العالَمينَ . [١] خداوندا ! از تو ، وسايل جلب رحمتت را درخواست مى كنم ... . خداوندا ! برايم هيچ گناهى مگذار ، جز اين كه آن را بخشيده باشى و هيچ نيازى كه خشنودى تو و صلاح من در آن است، مگذار ، مگر اين كه آن را برآورده كرده باشى، اى مهربان ترينِ مهربانان ! برآورده كن، اى پروردگار جهانيان ! همچنين در صحيفه سجّاديه در دعاى امام زين العابدين عليه السلام براى همسايگان و دوستان ، آمده است :

[١] . فلاح السائل : ص ٣١٠ ح ٢١٠ ، بحار الأنوار : ج ٨٦ ص ٦٣ ح ٢ .[٢] . الصحيفة السجّادية : دعاى ٢٦ .[٣] . تهذيب الأحكام : ج ٣ ص ١٢٤ ح ٢٦٨ ، الإقبال : ج ١ ص ٤٣٢ ، بحار الأنوار : ج ٩٨ ص ١٨٠ ح ٢ .