٧٧٢٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بهترين هاى امّت من ـ آن طور كه آسمانيان (فرشتگان مقرّب الهى) به من خبر داده اند ـ مردمانى اند كه ... با زبان هايشان ، از سرِ اميد و بيم ، او را مى خوانند و دستِ خواهش آنها ، هماره در حال بالا رفتن و پايين آمدن است و با دل هايشان ، يك پارچه ، به او رو مى نمايند.

٧٧٢٦.مستدرك الوسائل ـ به نقل از عياض بن سليمان ـ: پيامبر خدا فرمود : «هيچ صدايى نزد خداوند ، دوست داشتنى تر از صداى بنده اندوهناك نيست» . گفته شد : مقصود چيست؟ فرمود : «بنده اى گناه مى كند و بر اثر آن ، ترس از خداوند ، وجودش را مى آكَنَد و مى گويد : پروردگارا ! و خدا مى فرمايد : منم پروردگار تو . تو را مى آمرزم ، آن گاه كه از من ، آمرزش بطلبى، و پاسخت مى دهم ، آن گاه كه مرا بخوانى ».

٧٧٢٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در دعا ـ: خاكسارانه از تو مى خواهم و چونان گنهكارِ خوار ، به درگاهت التماس مى كنم و همچون نابيناى هراسان ـ كه در برابر تو گردن نهاده و چشمانش از اشك مى جوشد و فروتنى مى كند و در پيشگاهت خوار [و رام] است ـ تو را مى خوانم .

٧ / ٢

گريستن يا حالت گريه به خود گرفتن

٧٧٢٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : گريستن از ترس خدا ، كليدِ رحمت و نشانه پذيرش و دَرِ اجابت [ـِ دعا ]است.

٧٧٢٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه در خود احساس رقّت قلب كرديد ، دعا كردن را غنيمت شمريد.