٧٧٠٨.تنبيه الغافلين ـ به نقل از ميمونه دختر سعد ، خدمت گزار پيامبر خد: پيامبر صلى الله عليه و آله بر سلمان ـ كه نمازش را خوانده و مشغول دعا كردن بود ـ گذشت و فرمود : «اى سلمان! از پروردگارت حاجتى دارى؟» گفت : آرى ، اى پيامبر خدا! فرمود : «پس ، پيش از دعايت پروردگارت را ثنا بگو و او را چنان كه خود ، خويشتن را وصف كرده است ، وصف كن و او را با سبحان اللّه و الحمد للّه و لا اله إلّا اللّه تسبيح بگو» . سلمان گفت : اى پيامبر خدا ! چگونه ثنايش گويم؟ فرمود : «سه مرتبه فاتحة الكتاب (سوره حمد) را بخوان ؛ زيرا آن ، ثناى خداوند است» . گفت : چگونه وصفش كنم؟ فرمود : «سه مرتبه سوره صَمَد (توحيد) را بخوان ؛ زيرا آن ، وصف خداست كه خداوند ، خويشتن را بدان وصف كرده است» . گفت : چگونه تسبيح او بگويم؟ فرمود : «بگو : سُبْحانَ اللّه ِ وَالحَمدُ للّه ِ ولا إله إلّا اللّه ُ واللّه ُ أكبَرُ (پاك است خدا، و ستايشْ ويژه اوست ، و هيچ معبودى جز خداى يگانه نيست، و خدا ، بزرگ تر است) . سپس ، حاجتت را از او درخواست كن».

٦ / ٣

اعتراف به گناه

٧٧٠٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در دعايش در آخرين سفر حج ـ: [خداوندا!] منم تهى دستِ نيازمند، دادخواهِ پناهجو، بيمناكِ نگران؛ كسى كه به گناهِ خود، اقرار دارد و اعتراف مى كند. از تو مى خواهم، چنان كه زمينگيرى درخواست كند، و به سوى تو زارى مى كنم، چنان كه خطاكارى خاكسار زارى كند، و تو را مى خوانم، چنان كه ترسانى گرفتار بخواند.