الْكِتَـبِ أُوْلَـلـءِكَ يَلْعَنُهُمُ اللَّهُ وَ يَلْعَنُهُمُ اللَّـعِنُونَ . [١] كسانى كه نشانه هاى روشن و رَه نمودى را كه فرو فرستاده ايم ، بعد از آن كه آن را براى مردم در كتابْ توضيح داده ايم ، نهفته مى دارند ، آنان را خدا نفرين مى كند و نفرين كنندگان [نيز] نفرينشان مى كنند» . و مى فرمايد : «كَيْفَ يَهْدِى اللَّهُ قَوْمًا كَفَرُواْ بَعْدَ إِيَمَـنِهِمْ وَشَهِدُواْ أَنَّ الرَّسُولَ حَقٌّ وَجَآءَهُمُ الْبَيِّنَـتُ وَاللَّهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظَّــلِمِينَ * أُوْلَـلـءِكَ جَزَآؤُهُمْ أَنَّ عَلَيْهِمْ لَعْنَةَ اللَّهِ وَالْمَلَـلـءِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ . [٢] چگونه خداوند ، قومى را كه بعد از ايمان آوردنشان كافر شدند ، هدايت مى كند ، با آن كه شهادت دادند كه اين رسول ، بر حق است و برايشان دلايل روشن آمد ؟ و البته خداوند ، قوم بيدادگر را هدايت نمى كند» . ترديدى نيست كه انبيا و اولياى خدا نيز بايد به او تأسى نمايند و كسانى را كه موردخشم و لعنت خدا هستند ، نفرين كنند . در اين باره ، نكاتى قابل توجه است :

١ . حكمت نفرين فرستادن انبيا و اوليا بر مجرمان

نخستين نكته اى كه در مورد نفرين فرستادن انبيا و اولياى الهى بر مجرمان (مُنكران حق ، مُعاندان ، منافقان و ...) بايد موردتوجه قرار گيرد ، اين است كه نفرين آنها مانند دعايشان بر پايه حكمتْ استوار است . حكمت هايى كه براى نفرين آنان مى توان برشمرد ، از اين قرار است :

[١] . بقره : ١٥٩ .[٢] . آل عمران : ٨٦ ـ ٨٧ .