حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٨٩
١٥ / ١
ترغيب به درخواست دعا از ديگران
٨١٢٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از مردم ، بسيار درخواستِ دعاى خير براى خود كنيد ؛ چرا كه انسان نمى داند از زبانِ چه كسى درخواستش مستجاب مى شود يا مورد رحمت قرار مى گيرد.
٨١٢١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دعاى ضعيفانِ امّت مرا غنيمت بشماريد ؛ زيرا دعاى آنها در حقّ شما مستجاب مى شود ، امّا دعايشان در حقّ خودشان مستجاب نمى شود.
٨١٢٢.محاسبة النفس ـ به نقل از طلحه ـ: روزى مردى بيرون شد و جامه هايش را در آورد و شروع به غلت زدن بر روى ريگ هاى داغ كرد و به خودش مى گفت : بچش كه آتش دوزخ ، از اينْ داغ تر است ! شب ها چون نعش مى افتى و روزها ولگردى مى كنى؟ آن مرد ، در همين حال ، چشمش به پيامبر صلى الله عليه و آله افتاد كه در سايه درختى بود . گفت : نَفْسم بر من ، چيره شده است [و براى تنبيه آن ، چنين كردم] . پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «آيا گريزى از اين كارى كه كردى ، نداشتى؟ بدان كه درهاى آسمان به روى تو باز شد و خداوند ، به وجود تو بر فرشتگان باليد» . سپس به يارانش فرمود : «از برادرتان ، توشه بستانيد» . پس ، هر يك از آنها به او گفت : فلانى! برايم دعا كن . پيامبر خدا به او فرمود : «براى همه شان دعا كن» . مرد گفت : بار خدايا ! پرهيزگارى را توشه آنان قرار ده و همه آنها را در مسير هدايت ، قرار ده . پيامبر صلى الله عليه و آله نيز فرمود : «بار خدايا ! تيرِ دعايش را به هدف بزن». مرد هم ادامه داد : بار خدايا ! بهشت را سرانجامشان قرار ده.