حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٠٥
٧٩٥٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند، هر گاه بخواهد حاجت بنده اى را برآورَد ، به او اجازه (توفيق) دعا كردن مى دهد .
٧٩٥٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جل به هيچ بنده اى اجازه دعا كردن نمى دهد ، مگر آن كه اجازه اجابت [آن] را داده است.
٧٩٥٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : برترينِ عبادت ها دعاست و هر گاه خداوند به بنده اى اجازه (توفيق) دعا كردن دهد ، درِ رحمت را به رويش مى گشايد . با وجود دعا، هرگز كسى به هلاكت نمى رسد.
٧٩٥٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جل مى فرمايد : «كيست بخشنده تر از من؟ آنان را در بسترهايشان، چنان محافظت مى كنم كه گويى اصلاً مرا نافرمانى نكرده اند . از بزرگوارى من است كه توبه توبه كننده را چنان مى پذيرم كه گويى همواره توبه گر بوده [و اصلاً گناهى نكرده ]است . كيست كه درِ خانه مرا كوبيد و برايش نگشودم؟ كيست كه از من درخواست كرد و به او ندادم؟ آيا من بخيلم كه بنده ام مرا بخيل مى شمارد؟!»
٧٩٦٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : پروردگارتان عز و جل فرمود : «سه چيز است كه يكى به من مربوط مى شود ، يكى به تو ـ اى پسر آدم! ـ ، و يكى به هر دوى ما. آن كه به من مربوط مى شود ، اين است كه تنها مرا بپرستى و چيزى را شريكم قرار ندهى. آن كه به تو مربوط مى شود ، اين است كه وقتى بيش از هر زمانى به عملت نياز دارى ، پاداش آن را به تو بدهم. و آن كه به رابطه ميان من و تو مربوط مى شود ، اين است كه تو دعا كنى و من، اجابت كنم».
٧٩٦١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ قومى دست به درگاه خداوند عز و جل برنداشتند تا از او چيزى بخواهند ، مگر آن كه بر خدا بوده كه آنچه را خواسته اند ، در دست هاى آنان، قرار دهد.
٧٩٦٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : پروردگار شما ـ تبارك و تعالى ـ با حيا و بزرگوار است . او از بنده اش شرم مى كند كه وى را هر گاه دستانش را به سوى او دراز كند ، دست خالى برگردانَد.