٧٩٣٨.امام على عليه السلام : روزى (پيامبر صلى الله عليه و آله )نشسته بود و از مردى از يارانش جويا شد . گفتند : اى پيامبر خدا ! او از رنجورى ، مانند جوجه بى پَر شده است. پيامبر صلى الله عليه و آله نزد او رفت و ديد كه از شدّت بيمارى ، چون جوجه شده است . فرمود : «زمانى كه تن درست بودى ، دعايى مى كردى؟». مرد گفت : آرى . مى گفتم : پروردگارا ! هر كيفرى كه مى خواهى در آخرت با آن مرا مجازات كنى ، در همين دنيا برايم قرار ده. پيامبر صلى الله عليه و آله به او فرمود : «چرا نگفتى : بار خدايا! در دنيا و آخرت ، به ما نيكى عطا فرما و از عذاب آتش ، نگاهمان بدار ؟». مرد ، اين را گفت و در دَم ، بهبود يافت و تن درست ، از جا برخاست و با ما بيرون آمد.

٧٩٣٩.صحيح مسلم ـ به نقل از اَنَس ـ: پيامبر خدا ، به عيادت مردى از مسلمانان رفت كه مانند جوجه ، زار و نزار شده بود . به او فرمود : «آيا قبلاً دعايى مى كرده اى يا از خدا چيزى مى خواسته اى؟». گفت : آرى . مى گفتم : بار خدايا ! هر كيفرى كه در آخرت مى خواهى به من برسانى ، در همين دنيا برسان. پيامبر خدا فرمود : «سبحان اللّه ! تو طاقت آن را ندارى . چرا نگفتى : بار خدايا ! در دنيا و آخرت ، به ما نيكى عطا فرما و از عذاب آتش ، نگاهمان بدار ؟». سپس، برايش دعا كرد و خداوند ، شفايش بخشيد.