٧٩٣٦.الدعاء ، ضَبّى ـ به نقل از ابو الغُصَين طايى ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله نماز مى خواند كه شنيد مردى پشتِ سرش نماز مى خواند و مى گويد : بار خدايا ! دنيا را چنان كه خود مى بينى ، به من بنمايان . چون پيامبر صلى الله عليه و آله نمازش را تمام كرد ، فرمود : «چه كسى بود دعا مى كرد؟»، مرد گفت : من . فرمود : «خداوند ، دنيا را آن گونه نمى بيند كه تو آن را مى بينى . پس ، هر گاه خواستى درخواست كنى ، بگو : بار خدايا ! دنيا را آن گونه كه بندگان شايسته ات مى بينند ، به من بنمايان ».

١٢ / ٢

خدايا! مرا نيازمند هيچ يك از آفريدگانت مگردان

٧٩٣٧.امام على عليه السلام : من گفتم : بار خدايا ! مرا محتاج اَحَدى از خَلقت مگردان . پيامبر خدا فرمود : «اى على ! چنين مگو ؛ زيرا هيچ كس نيست ، مگر آن كه به مردم، نيازمند است» . گفتم : پس چه بگويم ، اى پيامبر خدا؟ فرمود : «بگو : بار خدايا ! مرا نيازمند بَدانِ آفريدگانت ، قرار مده». گفتم : اى پيامبر خدا ! اينان چه كسانى هستند؟ فرمود : «كسانى كه هر گاه دهند ، منّت نهند و هر گاه ندهند ، بد گويند».