مى كند ، بلكه مى تواند سرنوشت قطعى زندگى را تغيير دهد [١] و از بلاهاى گوناگون ، پيشگيرى نمايد [٢] و از اين رو ، پيشوايان اسلام ، پيش دستى و تقدّم در دعا (يعنى دعا كردن در روزگار آسايش و قبل از فرا رسيدن مصيبت و بلا) را توصيه كرده اند [٣] و خود آنان نيز پيش از همه و بيش از همه ، اهل دعا و مناجات با خداوند متعال بوده اند . [٤] به دليل آثار و بركات فراوانى كه دعا در زندگى فردى و اجتماعى انسان دارد ، قرآن كريم ، با تأكيد فراوان و با بيان هاى گوناگون ، مردم را بِدان فرا مى خواند [٥] و نسبت به سستى در دعا و عدم بهره بردارى از اين كليد رحمت و سعادت ، هشدار مى دهد . گاه مى فرمايد : «وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِى عَنِّى فَإِنِّى قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ فَلْيَسْتَجِيبُواْ لِى وَلْيُؤْمِنُواْ بِى لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ . و هرگاه بندگان من، از تو درباره من پرسيدند ، [بگو] من نزديكم و دعاى دعا كننده را ـ به هنگامى كه مرا بخواند ـ اجابت مى كنم . پس [آنان] بايد فرمان مرا گردن نهند و به من ايمان آورند ، باشد كه راه يابند» . گاه مى فرمايد : «ادْعُونِى أَسْتَجِبْ لَكُمْ . مرا بخوانيد تا شما را اجابت كنم» . گاه مى فرمايد : «ادْعُواْ رَبَّكُمْ تَضَرُّعًا وَخُفْيَةً .

[١] . ر .ك : نهج الدعاء با ترجمه فارسى : ج ١ ص ٧٥ (بركت هاى دعا / برگرداندن قضاى الهى) .[٢] . ر .ك : نهج الدعاء با ترجمه فارسى : ج ١ ص ٨٣ ( بركت هاى دعا / دفع بلا) .[٣] . ر .ك : نهج الدعاء با ترجمه فارسى : ج ١ ص ٣٩ (پيش دستى كردن در دعا) .[٤] . ر .ك : نهج الدعاء با ترجمه فارسى : ج ١ ص ٣١ (اهتمام اولياى خدا به دعا) .[٥] . ر .ك : نهج الدعاء با ترجمه فارسى : ج ١ ص ٢٣ (اهتمام ورزيدن به دعا) .