گر چه قم مركز تشيع به شمار مى رفت و جويندگان كلام اهل بيت عليهم السلام را سيراب مى كرد، اما عطش سيرى ناپذير كلينى به زمزم زلال نور اين خاندان، او را بر آن داشت تا آن ديار مقدس و حرم منور را به اميد يافتن روايات و احاديث ناشنيده ترك كند. از اين رو، او هجرت را آغاز كرد و قم را با تمام ارزش هايش به قصد شهرها و روستاهاى ديگر ترك كرد. كلينى روستاها و شهرهاى بيشمارى را پشت سر نهاد و هر جا محدث يا راوى حديثى مى يافت كه حديثى از اهل بيت را نزد خويش داشت در مقابلش زانوى ادب مى زد و پس از مدتى باز كوله بار عشق و صفايش را بر دوش مى گرفت و راهى ديارى ديگر مى شد. كوفه يكى از شهرهايى بود كه كلينى به آن قدم نهاد. در آن زمان كوفه يكى از مراكز بزرگ علمى به شمار مى رفت. كوفه شهرى بود كه ابن عقده در آن حضور داشت. او در حفظ احاديث شهره آفاق بود و بسيارى از شيفتگان علم حديث را به اين شهر بزرگ مى كشاند. وى يكصد هزار حديث را با سند در خاطر داشت و كتاب هاى بسيارى را به رشته تحرير در آورده و يكى از ارزنده ترين آثارش «رجال ابن عقده»است. در اين كتاب، ابن عقده شاگردان امام صادق عليه السلام را كه حدود چهار هزار نفر بوده اند نام برده و روايات بسيارى را نيز از حضرت امام صادق عليه السلام نقل كرده است. اين كتاب تا زمان شيخ طوسى وجود داشته و متأسفانه پس از آن به سرنوشت برخى ديگر از ميراث هاى فرهنگى اهل بيت عليهم السلام گرفتار شده و مفقود گشته است.

ثقة الإسلام

كلينى پس از كسب فيض از ده ها استاد و محدث در شهرها و مناطق مختلف سرانجام به بغداد رسيد. مدت مسافرت كلينى به درستى معلوم نيست؛ اما در اين