گويد: على بن ابراهيم بن هاشم قمى كتاب هايى تأليف كرده كه ما همه آنها را از طريق شيخ مفيد از او روايت مى كنيم، نجاشى نيز او را از ثقات اهل حديث و از مصنفان مورد اعتماد معرفى كرده است. {-١-}

٢١. على بن حسين سعدآبادى

شيخ ابو جعفر طوسى رضى الله عنه او را از مشايخ كلينى رحمه الله ذكر مى كند و در رجال خود در باب كسانى كه از امام عليه السلام روايت ندارند نقل كرده است، در جامع الرواة او را عنوان كرده ولى حديثى در كافى از او نشان نمى دهد، و ابو غالب زرارى هم از على بن حسين سعدآبادى روايت مى كند. [٢]

٢٢. على بن عبداللّه خديجى

شيخ طوسى در رجال خود گويد: على بن عبداللّه معروف به خديجى از مشايخ تلعكبرى است، نجاشى در رجال گفته، على بن محمد بن عاصم ابو الحسن معروف به خديجى اصغر از ضعفاء به شمار است، در جامع الرواة او را عنوان كرده و روايتى در كافى از او نشان نمى دهد، در مقدمه كافى به استناد كتاب تنقيح المقال او را از مشايخ كلينى مى داند. [٣]

٢٣. على بن محمد بن بندار

او از مشايخ ابو جعفر كلينى است و روايات او در كافى نقل گرديده است، از اين راوى شرح حالى در كتب رجال نيامده است.

٢٤. على بن محمد برقى

او يكى از مشايخ كلينى است كه روايات او در كافى مكرر آمده است، او فرزند دختر احمد بن محمد بن خالد برقى مؤلف محاسن است، از اين جهت او را به اعتبار جدش برقى هم گفته اند، در جامع الرواة او را به عنوان على بن محمد بن عبداللّه قمى ذكر مى كند و روايات او را در كافى نشان مى دهد. [٤]

[١] فهرست شيخ، ص ١١٥.[٢] رجال شيخ، ص ٤٨٤.[٣] رجال شيخ، ص ٤٨٣ و رجال نجاشى، ص ٢٦٦.[٤] جامع الرواة، ج ١، ص ٥٩٦.