فصل هفتم: عصر معاويه؛ سراشيبى سقوط ارزش‌هاى اسلامى‌ وَ مَثَلُ كَلِمَةٍ خَبيثَةٍ كَشَجَرَةٍ خَبيثَةٍ اجْتُثَّتْ مِنْ فَوْقِ الْارْضِ‌ ما لَها مِنْ قَرارٍ. «١» قرآن كريم‌ مقدمه‌ نتيجه سياست نژادپرستانه و قوم‌گرايانه عثمان، اقتدار بنى‌اميّه در ابعاد مختلف بود.
آنها با به‌دست آوردن قدرت سياسى، امكانات اقتصادى جهان اسلام را نيز به خود اختصاص دادند و از اين راه توانستند قدرت نظامى قابل توجّهى به‌دست آورند.
مخصوصاً معاوية بن ابى‌سفيان در اثر كياست و نيرنگ بازى و توانمند بودن منطقه شامات، از نظر اقتصادى و نظامى قدرت زيادى كسب كرد. بعد از كشته شدن عثمان و به خلافت رسيدن على عليه السلام، معاويه به بهانه خونخواهى عثمان، از بيعت با حضرت عليه السلام خوددارى كرد. و با ثروت و قدرت نظامى كه در اختيار داشت، به ستيز با على عليه السلام پرداخت.
او با افروختن آتش جنگ جمل اوّلين جنگ داخلى را به‌وجود آورد و بعد از آن جنگ صفين را سازماندهى نمود. وى از اين طريق مانع اصلاحات امام على عليه السلام گرديد و با تهديد، تطميع و تبليغ اكاذيب، بار ديگر موجبات مظلوميت اهل‌بيت عليهم السلام را فراهم آورد و