محمدى صلى الله عليه و آله؛ ب- تربيت شاگردان شايسته.
الف- تبليغ و معرّفى اسلام ناب محمّدى صلى الله عليه و آله: حضرت امير عليه السلام به‌خاطر مقام و منزلتى كه نزد پيامبر صلى الله عليه و آله داشت. از روز اوّل بعثت با وحى الهى و تفسيرهاى پيامبر صلى الله عليه و آله از وحى آشنا شد و تا آخرين لحظات زندگى پيامبر صلى الله عليه و آله در كسب معارف از آن چشمه‌سار حكمت و علم كوشيد. چنان‌كه خود فرمود:
«براى من منزلتى نزد رسول خدا صلى الله عليه و آله بود كه براى هيچ كس نبود: هر روز صبح زود به خانه آن حضرت مى‌رفتم و از پشت در به حضرت صلى الله عليه و آله اسلام مى‌كردم، اگر پيامبر صلى الله عليه و آله آمادگى داشت وارد حجره حضرت صلى الله عليه و آله مى‌شدم.» «١» در سنن ابن ماجه روايت شده است كه حضرت امير عليه السلام روزى دو بار بر پيامبر صلى الله عليه و آله وارد مى‌شد: يكى اوّل شب و يكى اوّل صبح و در مورد معارف قرآن كريم از محضر پيامبر صلى الله عليه و آله بهره مى‌برد. «٢» على عليه السلام با اين منزلت بلند علمى، در زمان حكومت خويش در تبليغ و تبيين قرآن كريم و سنّت پيامبر صلى الله عليه و آله تلاش فراوان نمود و توانست بخشى از معارف الهى را كه از رسول خدا صلى الله عليه و آله دريافت كرده بود به مسلمانان انتقال دهد او تفسير قرآن كريم را در جامعه گسترش داد. به‌نحوى‌كه بيشتر تفاسير شيعه و سنّى كه مشتمل‌بر بيانات پيامبر صلى الله عليه و آله است از اين طريق نقل شده است.
على بن ابى‌طالب عليه السلام علاوه بر تفسير صحيح قرآن و حفظ آن از تحريف و تأويل، براى تلفّظ صحيح كلمات علم نحو را ابداع نمود و از اين طريق به فهم قرآن و سنّت و حفظ آنها از برداشت‌هاى غلط كمك قابل توجّهى نمود.
امير مؤمنان عليه السلام منع كتابت و نشر احاديث پيامبر صلى الله عليه و آله را كه در عصر خلفا اعلام شده بود از ميان برداشت و با تمام وجود در نشر احاديث نبوى تلاش كرد كه بخشى از آنها در