زمينههاى قيام امام حسين(ع)(ج1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٩٧
مَعَنا رايَةُ الْحَقّ مَنْ تَبِعَها لَحِقَ، وَ مَنْ تَأَخَّرَ عَنْها غَرِقَ. «١» امام على عليه السلام زندگانى امير مؤمنان على عليه السلام در عصر خلفا پس از رحلت پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله، آنگاه كه على عليه السلام از مصوّبات سقيفه آگاهى يافت، مخالفت خود را صريحاً اعلام فرمود. و از رفتن به مسجد، جهت بيعت با ابوبكر خوددارى كرد. خليفه به خاطر ترس از واكنش على عليه السلام و پيروانش كسانى را به منزل امام عليه السلام فرستاد تا حضرت عليه السلام را با زور به مسجد بياورند.
على عليه السلام نهتنها با ابوبكر بيعت نكرد، بلكه خلافت را از حقوق خود دانست كه غاصبانه تصاحب شده است. و در جاهاى مختلف، به مناسبتهاى گوناگون اين حقيقت را بازگو نمود. حضرت عليه السلام در جواب كسى كه مىگفت چقدر على بر حكومت حريص است فرمود: «انّما طَلَبْتُ حَقّاً لى» «٢» ؛ من در مطالبه حقى هستم كه براى من ثابت است.