كه در عصر يزيد تحقق پيدا كرده بود.
«س زمينه‌هاى قيام امام حسين(ع)(ج‌١) ٢٩٥ نقش على عليه السلام در حفظ و احياى اسلام ص : ٢٩٤ قيفه بنى‌ساعده» اوّلين بدعت و انحرافى بود كه بدعت‌ها و انحراف‌هاى ديگر را به دنبال آورد و مجموع بدعت‌هايى كه در عصر خلفاى سه‌گانه، معاويه و يزيد بن معاويه به‌وجود آمد، بار ديگر جاهليت را با همه ويژگى‌هايش زنده كرد و ارزش‌ها و سنت‌هاى الهى را نابود ساخت: تبعيض نژادى در عصر خليفه دوّم پايه‌گذارى، و در زمان معاويه به اوج خود رسيد. و بدين طريق نظام طبقاتى عصر جاهليت دوباره تحقق يافت؛ تعصّبات قبيله‌اى در زمان عمر و عثمان شروع شد و در عصر يزيد به اوج خود رسيد به‌نحوى كه اموى‌ها خود را از همه افراد جامعه بالاتر مى‌دانستند و به چيزى جز منافع خود فكر نمى‌كردند؛ زمامدارى لجام گسيخته در عصر خلفاى سه‌گانه پايه‌گذارى شد، و با سلطنت يزيد گسترش يافت. در اين راه خون هزاران بى‌گناه به زمين ريخته شد؛ شرب خمر و لهو و لعب از زمان معاويه آغاز، و در زمان يزيد در كل جامعه شيوع يافت. به‌نحوى كه مردم در شهرهاى مكّه و مدينه نيز گرفتار لهو و لعب شدند! اموى‌ها بجاى سفارش مردم به تدبّر و قرائت قرآن كريم، آنها را به خواندن شعر توجّه دادند و با مكتب تراشى و سركوب عالمان وارسته و دين‌شناس، جامعه را به سرگردانى معنوى مبتلا ساختند؛ با ترويج دنياگرايى مردم را از آخرت و خداى جهان‌آفرين غافل نمودند.
طبيعى بود كه در چنين محيطى، انسان آزاده و با ايمانى همچون حسين بن على عليه السلام، آرزوى مرگ كند و براى بيدار ساختن مردم با تمام وجود به‌پا خيزد.