آنان بعد از جريان سقيفه- غصب خلافت- مطالبى را قبلًا متذكّر شديم. علاوه بر محدوديت‌هايى كه در عصر خلفاء براى اهل بيت عليهم السلام ايجاد كردند. معاويه ظلم‌هاى فراوان ديگرى نمود. از جمله آنها منع نشر فضايل اهل بيت، معرفى بنى‌اميه به‌عنوان اهل بيت پيامبر، سبّ على عليه السلام و به شهادت رساندن امام حسن عليه السلام و حاميان مخلص اهل بيت عليهم السلام مى‌باشد.
منع نشر فضايل اهل بيت عليهم السلام‌ ابن ابى‌الحديد از كتاب الاحداث مدائنى نقل مى‌كند. «معاويه در سال عام الجماعة «١» فرمانى عمومى براى كارگزارانش در تمام بلاد اسلامى صادر كرد. كه در آن آمده بود: هر كس كه چيزى در فضيلت «ابو تراب» [على عليه السلام‌] و خاندانش روايت كند خونش هدر است، و مالش حرمت ندارد، و از حوزه حفاظت حكومت بيرون خواهد بود: پس از صدور اين اعلاميه، مردم كوفه، يعنى دوستداران خاندان علوى بيش از ديگران زجر و بلا كشيدند.» «٢» ... در اين ميان افرادى مثل ميثم تمار و صعصعة بن صوحان و حجر بن عدى و عدى بن حاتم كه با ولاى على زندگى مى‌كردند بيشتر گرفتار شكنجه و قتل و غارت حاكمان شهر شدند. (در مباحث بعدى اين مطلب را توضيح خواهيم داد.)
معاويه در حضور تعدادى از صحابه گفت: كسى حق ندارد در فضايل على و فرزندانش چيزى بگويد. همه سكوت كردند به جز عبدالله بن عباس كه گفت: تو ما را از خواندن قرآن و عمل به قرآن نهى مى‌كنى؟!» «٣» ابن ابى‌الحديد مى‌نويسد: «اين مطلب حقيقت دارد كه بنى‌اميّه از اظهار فضايل على مانع شدند و راويان فضايل على عليه السلام را مجازات مى‌كردند تا آنجا كه اگر كسى حديثى از